De overheid schiet naar mijn mening al jaren schromelijk te kort op dit punt. Met verbazing stel ik vast dat we al jaren het succesvolle Duitse model niet volgen en bovendien geen acceptabele uitleg krijgen waarom we dat niet doen. Het Feed-in systeem staat in Duitsland ook bloot aan kritiek, maar ondertussen zitten onze Oosterburen wel op meer dan 20 procent aandeel duurzaam opgewekte energie, terwijl wij de 4 procent niet eens halen. Het gaat mij daarbij niet alleen om energielasten die uiteindelijk bedrijven en consumenten in moeilijkheden zullen brengen, maar ook om het ons strategisch losmaken van het OPEC-monopolie.

Het is bijna voorspelbaar dat vroeg of laat de oliekranen zullen worden dichtgedraaid als drukmiddel in nu nog niet voorspelbare conflictsituaties. Gelukkig hebben we nog wat gas in de grond zitten, maar bij een momentane behoefte is die niet opeens breed inzetbaar. Bovendien kun je dat gas beter sparen voor toepassingen waar duurzame energie geen goede oplossing is. De volgende crisis is al voorspelbaar: een energiecrisis, maar het lijkt alsof de overheid daarin berust.

Wakker in 2018

Er zijn doelstellingen geformuleerd voor 2020. Die lijken ambitieus, maar zijn tegelijkertijd onvoldoende om een crisis te bezweren. Bovendien zijn ambities mooi, maar ik zie weinig instrumenten om de realisatie van die ambities af te dwingen. Noch in de stimulerende noch in de regulerende sfeer. Ik denk dat Nederland als we zo door gaan pas in 2018 wakker wordt, maar dan is het te laat om de ambities zelfs maar bij benadering te halen. En zoals gezegd, zelfs als we die halen zal het niet voldoende zijn. Wat mij betreft buitengewoon zorgelijk allemaal.

Als banken zich opwerpen om een rol te willen spelen, stimuleert dat wellicht de overheid en komen we ergens. Hoe oprecht de motieven van banken zijn wordt door velen in twijfel getrokken. Wat mij betreft is dat op dit moment niet zo relevant. Bijna iedereen kiest pas voor duurzaamheid (isoleren, zonneboilers, warmtepompen, etc.) op basis van financiële motieven. Ik vind het totaal geen probleem als de banken vooral economisch gedreven zouden blijken te zijn. Sterker nog, ik geloof zeer sterk in de kracht van economische motieven. Niet alleen voor wat betreft de banken, maar ook het bedrijfsleven en de consument. Dat zou wel eens een beslissende snelheid kunnen brengen, zodat we toch nog onze doelen bereiken.

Jos Lichtenberg

hoofdredacteur bouwIQ